مالمو

فرانکفورت

هامبورگ

ترکیه

هلند

به ياد منوچهر محمدي

از اسطورهاي مبارزه هاي دانشجويي و يادگر و رهبر قيام ۱۸ تير ماه ۱۳۷۸

يادش گرامي باد و راهش ادامه باد

منوچهر جان هرگز فراموشت نمي كنيم و ادامه دهنده اهداف مقدس و پاكت هستيم

به نام يزدان پاك

منوچهر محمدي و اوج مظلوميت ايشان

هنگامي كه نفوذ ، محبوبيت و قدرت كاريزماتيك منوچهر محمدي را هر روز افزون تر در بين دانشجويان مشاهده مي نمودند راهي جز آن نيافتند كه از هر طريق ممكن از ناحيه عوامل خود، تمام تلاش و سعي شان را در تضعيف و كاسته شدن محبوبيت ايشان بكار ببندند بطوريكه بعد از مدتي در مسايل سياسي ونيز در مسايل درسي مربوط به ايشان ،پيوسته ، مانع تراشي نموده و در نهايت راهي جز حذف ايشان نيافتند.

بنابراين براي طرد شخصيت ايشان در صحنه سياسي و دانشگاهي ، جسارت را به حدي رساندند كه 2 ترم مرخصي پزشكي ايشان را كه از قبل در كميسيون تخصصي در در دست بررسي و بارها شفاها مورد تآييد قرار گرفته بود به هنگام اوج فعاليتهاي سياسي- دانشجوئي ايشان به جريان مي اندازند و بلافاصله با مرخصي پزشكي ايشان مخالف مي نمايند و بدين ترتيب 36 واحد درسي ايشان را صفر منظور مي كنند. در سال 77برگه تقاضاي حذف اضطراري دروس 4 و 3 واحدي از پرونده آموزشي ايشان مفقود و نمرات صفر را به جاي آن جايگزين مي نمايند و مشروطي اين ترم را هم به ايشان ابلاغ مي كنند و از اين طريق زمينه اخراج ايشان را از دانشگاه فراهم مي نمايند و نا عادلانه تر آنكه به دنبال اين قضيه از ايشان خواستند در صورتيكه متعهد شوند از فعاليتهاي سياسي دوري جويند مي توانند به تحصيل خود ادامه بدهند كه ايشان ، هيچگاه ، اين پيشنهاد شرم آور را نپذيرفته و آنها هم در نهايت اخراج موقت ايشان را در دستور كار خود قرار مي دهند و در كامپيوتر آموزشي دانشكده طبق اطلاعات موثق كه در كامپيوتر آموزش مشاهده نموديم ايشان از سال 1377 تا قبل از واقعه 18 تير در سال 78 در حكم اخراج موقت بودند نه اخراج دائمي .

اما متأسفانه آقاي دكتر داود سليماني معاون وقت دانشگاه تهران و نماينده فعلي مجلس شوراي اسلامي با سوء استفاده از دستگيري ايشان ، جسارت را به حدي رساندند كه اخراج دائمي ايشان را در رسانه ها و مطبوعات تبليغ نمودند بدون اينكه علت واقعي اخراجي ايشان را ذكر نمايند . قابل ذكر است كه آقاي محمدي بارها طومارهايي را در اعتراض يه روند فعاليتهاي سياسي وصنفي دانشگاه با جمع آوري امضاهاي مختلف خدمت آقاي سليماني- معاون وقت امور دانشجويي- ارائه داده بودند. بر كسي پوشيده نيست كه اين خصومت وعداوت نسبت به منوچهر محمدي ، صرفاً فقط به خاطرشفافيت انديشه ايشان مبني بر زير سوال بردن اعمال ناصواب موجود و نيز نگراني از مطرح شدن بيش از حدوحصر ايشان در بين دانشجويان و اهالي علم و ادب بوده و بس ، به همين خاطر ايشان بعد از دستگيري نه تنها از كمترين حمايت برخوردار نبودند بلكه افراد معلوم الحالي در تسريع

اعدام ايشان هم كوشيدند بطوريكه بعد از سالها سپري شدن از زندان منوچهر محمدي ، اخيرا جناب آقاي محدث مسئول امور دانشجويي در وزارت آموزشي عالي، در تكرار جسارت بي انتهاي خود در مصاحبه با روزنامه ايران ، منوچهر محمدي را دانشجو نمي داند و چند مدتي قبل نيز آقاي موسوي خوئيني نماينده محترم و محبوب در بين دانشجويان ـ كه اينجانب عطااله مرادي و شخص منوچهرمحمدي نيز براي ايشان احترام خاصي قائل هستيم ـ با اطلاعات مغرضانه و ناصوابي كه به ايشان ارائه شد در مصاحبه اي با روزنامه ها, چنين بيان داشتند: كه منوچهر محمدي در سال 74 از دانشگاه اخراج شدند كه انتظار دارم با توجه به عدم صحت و درستي آن ، به زودي شاهد تصحيح گفتار خود باشند تا اين همه از مظلوميت آقاي محمدي بعلت سكونت ناشي از دموكراتيك بودن و اعتقاد راسخ به عقائد مخالف سوء استفاده نشده و بيش از اين در ترور شخصيت ايشان گام برندارند.

ناگفته نماند آقاي منوچهر محمدي قبل از ورود به دانشگاه در سال 72 در عين حال كه معلم بودند با كوشش و پشتكار فراواني كه به خرج دادند رتبه 149 كنكور سراسري در گروه رياضي فيزيك را كسب مي كنند بطوريكه در كليه رشته هاي فني و مهندسي در معتبرترين دانشگاههاي ايران نمره قبولي كسب مي كنند اما ايشان رشته اقتصاد نظري از زيرگروه رياضي فيزيك دانشگاه تهران را بر مي گزينند, واز طرفي در سال 72 همزمان باقبولي در دانشگاه دولتي دررشته علوم سياسي دانشگاه آزاد واحد تهران مركزي هم حائز قبولي مي گردند اما از آنجا كه مطابق قانون بايد در يك رشته انتخابي ادامه تحصيل داد، ايشان رشته اقتصاد نظري دانشگاه تهران را بر مي گزينند چرا كه به سهم خود در فرداي سازندگي ايران بعنوان يك اقتصاد دان نقشي در رفع مشكلات اقتصادي ناشي از جنگ 8 ساله ايران بردارند اما افسوس كه دستگاه قضائي نه تنها با زنداني كردن چنين شخصيتي ارضاء واقناع نمي شود بلكه حتي با اخراج ايشان از دانشگاه و هم چنين به دنبال آن صدور حكم اخراج آقاي محمدي از معلمي هم رضايت نمي دهند تا آنجا كه اندك حقوق ماهيانه ايشان هم براي هميشه قطع مي گردد.

قابل يادآوري است كه آقاي محمدي اكنون بعد از اتمام مرخصي 5 روزه به زندان بازگشته است در حالي كه از ناحيه دندان و لثه بسيار رنج مي برد شايد در جرايد و رسانه ها خونريزي لثه ايشان را مي شنيدم و مي خواندم ولي اكنون به عينه ديده ام كه چگونه صبحگاه هنگامي كه از خواب بيدار مي شوند از ناحيه لثه دچار خونريزي شده و گاهاً هنگام صبحت كردن از ناحية دهان خون جاري مي شود. اما بردستگاه قضايي فرض است كه با مرخصي استعلاجي ايشان موافقت نموده تا شايد گامي در بهبودي وضعيت جسمي ايشان بر داشته شود.

اينجانب به عنوان فردي كه از سالهاي 73 /72 در محيط دانشگاهي و هم چنين در محيطهاي ديگر به عنوان دانشجوئي كه همواره در طول جريانات سياسي دانشجويي تا كنون در كنار ايشان بوده و در حادثه 18 تير 78 كوي دانشگاه تهران كه به اتفاق هم, دستگير شديم و مدت هاي مديدي نيز در زندان توحيد بودم «شايان ذكر است كه گفته هاي فوق نه حمل بر خودستايي و نخوت تعبير شود بلكه براي تشحيذ افكار مخاطبان و خوانندگان مي باشد» از آنجا كه ارتباط تنگاتنگي با هم داشتيم و از وضعيت تحصيلي ايشان در دانشكده اقتصاد دانشگاه تهران كاملا مطلع و بر نحوه برخورد آموزش دانشكده با ايشان آگاه هستم, اين يادداشت را نگاشتم كه صرفا براي تنوير افكار عمومي جامعه و روشن شدن اذهان دانش پژوهان ، اساتيدو دانشجويان گرانقدر باشد تا شايد شائبه هاي عدم دانشجو بودن آقاي منوچهر محمدي از افكار زدوده شده و واقعيت هاي پنهان و مكتوم، چشم حقيقت به روي خود بگشايند و آنان كه ناآگاهند يافته باشندآگاهي را.

بر نمايندگان مجلس نيز فرض است كه آگاهانه و عالمانه در زمينه هاي خاص موضع گيري نموده تا سبب تشويش اذهان عمومي و مكتوم ماندن واقعيت ها در سطح جامعة دانشگاهي نشوند.

اين تنها شمه اي از ناگفته هاي سرگذشت آقاي منوچهر محمدي است كه اينجانب به عنوان يك دانشجوئي كه همواره در طول جريانات دانشگاهي همراه ايشان بوده ، بصورت صريح, شفاف و با آگاهي كامل مطالب فوق را به رشته تحرير درآوردم وشخصا نيز كليه مسئوليت ،صحت و سقم آن را بر عهده مي گيرم .

در پايان قابل ذكر است كه مطالب فوق را از اين جهت و بر اين منطق نگاشتم كه هنگامي در سطح جامعه بر له يا عليه شخصي سخني گفته و يا مقاله و يادداشتي نوشته مي شود بايد براي شخص مقابل و يا فرد مورد مخاطب قابليت حق دفاع از خود و سخن گفتن را قائل شد. به نظر شما آيا غير از اين بايد باشد؟

هم چنين از خوانندگان و مخاطبان گرامي خواستارم در صورت هر گونه نكته تاريك و ابهام آميزي كه در يادداشت فوق وجود داشته باشد آماده هر گونه پاسخگويي و درصدد روشن كردن نقاط مبهم آن هستم.